Historias azuis

Historias azuis

HISTORIAS AZUIS

Un espectáculo de contos creado por Raquel Queizás en colaboración coa Asociación de nenas, nenos e xente nova con diabetes de Galicia (Anedia), co obxectivo de integrar a diabetes nas escolas.

Todos os nenos dende moi pequenos pasan moito tempo na escola, o centro de educación máis importante despois do fogar. Canto mellor sexa a colaboracion entre os pais e os profesores, mellor será a evolución do neno que padece diabete tipo 1.

Canto máis se fale desta doenza de forma positiva máis normal parecera a diabete de tipo 1 para o neno diabético e axudará a eliminar prexuizos. Medrar cunha doenza crónica como a diabete de tipo 1 non debe ser un freno o seu desarrollo. O neno diabético pínchase para facer os controis de glicemia , inxéctase insulina e leva unha alimentacion sana pero ante todo é un neno como os demáis.

O neno en clase convive cun grupo de nenos que, na maioría dos casos non saben nada da diabete de tipo 1 e para os que os pinchazos, as plumas ou as bombas de insulina e os medidores son obxectos extraños. Sen esquecer as emocións causadas pola súa diabete as que o neno debe enfrontarse. Ou os sintomas dunha hipoglicemia ou unha hiperglicemia que non só afecta a nena ou neno diabético senon tamén aos seus compañeiros de clase e educadores.

OBXECTIVOS A ALCANZAR:

-Explicar aos nenos e nenas de forma sinxela en qué consiste a diabete

.
-Familiarizalos cos sintomas máis comuns que pode presentar unha persona diabética na sua vida diaria.

-Proporcionarlles unhas pautas de actuación para que poidan apoiar e acompañar as persoas diabéticas do seu entorno.

A QUEN VAI DIRIXIDO

A nena e neno diabético para que acepte máis facilmente a súa doenza diante dos compañeiros.

Aos compañeiros de clase para que coñezan mellor a diabete de maneira que a integracion na aula sexa óptima . Sen esquecer o feito de compartir a información sobre a enfermidade . Os nenos máis maiores poden tamén recoñecer os síntomas de hiper/hipo e comunicarllo os profesores.

Ao profesor para que se sinta máis apoiado na acollida en clase dun neno con diabetes de tipo 1.

PROPOSTA

Este proxecto permite dar a conocer a diabete dunha forma lúdica e educativa. Pretende facer fincapé nas emocións e nos estados de ánimo que suscita tratar esta realidade. A educación emocional é moi importante. Queremos nenos felices , nenos que sexan boas persoas, que se sintan ben consigo mesmos e coa xente que os rodea. queremos nenos que saiban expresar non so contidos senón tamén emocións.

A información será presentada de forma lúdica a través de dous espectáculos de contos adaptados a idade das nenas e nenos.

“Non nos deixamos vencer pola diabete, enfrentamonos a ela xuntos”.

NANO TEN DIABETES

(dirixido a nenas e nenos de 3 a 6 anos)

Había unha vez unha ra que non paraba de brincar, sempre cantaba contenta baixo o sol ata que un día todo cambiou…Nano xa non da choutos, non canta, está triste e bebe auga sen parar. Que lle pasará? NANO ten diabete.

A través do monicreque da ra, dunha forma entretida e sinxela, os nenos comprenderán cómo se atopa e porqué está así. O personaxe da ra Nano, servirá como fio conductor para explicar aos nenos os síntomas máis comúns da diabete. A través da historia de Nano establecerase un diálogo cos nenos e nenas para que poidan comentar o que comprenderon.

Para as mentes que todavia non teñen tódalas palabras para expresarse empregaremos monicreques, debuxos, xogos en grupo.

UN CASO AZUL

(dirixido a nenas e nenos de 7 a 11 anos)

A detective Queizás enfrontase ao caso máis difícil da súa carreira.

Tras días buscando a M.S. unha montañeira perdida consigue dar con ela no máis profundo dun bosque. Está tirada no chan sen folgos atrapada nunha silveira , pero compórtase dun xeito extraño. Comería algo venenoso? Picaríaa unha víbora?

Neste caso será unha detective que se atopa con que a diabetes forma parte de un caso no que está investigando. De forma similar ao proceso que un profesional médico leva a cabo para realizar un diagnostico, os rapaces irán seguindo indicios e descubrindo información sobre esta doenza dunha forma lúdica e interactiva.

CONCLUSIÓNS

HISTORIAS AZUIS ofrece ferramentas para fomentar o diálogo na aula. Os profesores e os compañeiros de clase, que están ben informados e non temen intervir nin solicitar axuda, convertense nun gran apoio para o alumno con diabete.

Fai preguntas! Cóntanos ! Non estás so…!

Nanocontos

Nanocontos

Nanocontos

Para os nosos amigos, os animais, cada día é unha nova aventura chea de cousas que aprender, mentres xogan coas cores, as formas e a música. Porque cando se é tan pequeno ata as cousas más sinxelas se converten en todo un reto.
Os meniños reinventan o mundo cunha mirada que o ve todo pola primeira vez, abraiándose a cada paso, mentres aprenden novos nomes para os obxectos que acaban de descubrir.
Un espectáculo que estimula as habilidades de percepción espacial e psicomotricidade dos bebés a través de pequenas historias adaptadas para captar o seu interese e cunha duración apropiada á súa capacidade de atención.

Este é NANO, unha ra que medra cos contos que eu mesma invento.

Nano está aprendendo pouco a pouco o nome das cousas, as cores…, todo    o fai xogando, ata que lle toca compartir a auga da súa cunca amarela co pequeno paxaro vermello, Pío.

Non! di Nano -A auga é miña…

Nano érguese cedo como cada mañá, pero…achís! Hoxe non se atopa moi ben.
O seu amigo Pío dille que vaia ver o doutor. Nano non sabe onde está a súa consulta, pero polo camiño coñecerá a Dara, unha boa amiga, que o vai axudar…

Nano recibe unha visita moi especial o día do seu aniversario. Está todo preparado: a torta, as candeas, os globos. Só faltan os amigos, a que xogarán? Ao rematar terá que se bañar e descubrirá o divertido que é coñecer as partes do seu corpo ao ritmo da música.

Nano está moi feliz, naceu o súa irmá máis pequena, Nona, e vai coidar dela. Pero ao chegar a noite Nona
non quere ir á cama. Nano ten unha misión, conseguir durmir a Nona sexa como sexa.

Era primavera, camiñaba eu por unha fermosa fraga cando, de súpeto, caín nunha poza!. Tremenda choupada!. Dentro da auga atopei un ovo grande; dende o seu interior, uns ollos saltóns mirábanme…

Nano canta  croac  cando está contento, pero hoxe está moi calado. Que lle pasa a Nano?
Ás veces non é fácil saber como nos sentimos. Estamos tristes ou anoxados?
Ímolo averiguar.

Un conto musical para axudar os mais pequechos a expresar como se senten.

Nano está medrando moi á présa, xa sabe facer moitas cousas el soíño, pero non quere deixar de usar o cueiro. Ás veces, xogando, todo parece máis sinxelo e divertido. Para usar o penico Nano montará un circo…

 

Nano é o maior é dá grandes chimpos de ra, Nona, a súa irmá pequena, cae, non sabe, e rise dela.

Nano ten celos de Nona, “Agora, -pensa-, todos os agarimos son para Nona, Nona para aquí, Nona para alá”. Nano quere volver ser pequeno outra vez…

 

Chegou o outono, Nano dá choutos sobre as follas de cores  mentres canta:

Outono bonito
folliñas no chan
castañas asadas
que ricas están!

Estades todas e todos convidados o magosto  con Nano.

Nano é unha ra pequena, unha ra que vive cada día unha nova aventura, porque cando se é tan pequeno ata as cousas más sinxelas se converten en todo un reto. Nano vai ter unha nova experiencia vital… vai ir por primeira vez á escola! Como se enfrontará a esta etapa que comeza desde a súa condición de galegofalante? Nano comeza a etapa escolar e é así como vai descubrindo que desde ese lugar tan diverso, a seguridade de ter personalidade e lingua propia van ser un gran apoio.

 

Toin Toin

Toin Toin

É hora de durmir, hai unha fermosa lúa arriba no ceo. Todo está en silencio chsssss!
PRRRRRRR!!!! Popopoooopoooo!!! TOIN TOIN!!! A pequena coella non para de brincar, non quere durmir sen o seu conto. Papá coello comeza a ler e, de súpeto, antes de rematar a historia, queda durmido Zzzzzz!
A hora de durmir sempre se presenta como unha aventura…

TOIN TOIN é un espectáculo de contos con monicreques de mesa, acompañado de instrumentos musicais sinxelos, para gozo dos máis pequenos da casa e dos seus pais.

X